|
|
| |
| LUFTËTAR
I DENJË PËR LIRI - IBRAHIM NIKQI |
Dita e 22 gushtit e vitit 1999 ishte e kobshme për
familjen Nikqi nga Shtupeqi i Madh i Rugovës. Në
rrugë e sipër, duke ju kthyer vendlindjes dhe familjes,
pas njëmbëdhjetë vjetë mërgimi vriten pabesisht
në pritë, afër Kukësit Ibrahim: Sylë Nikqi dhe vëllai
i tij, Rexhep Sylë Nikqi. Kushdo që i ka njohur
ka ndjerë dhembje të papërshkruar për këta djem
të Rugovës.
Ibrahim Sylë Nikqi i angazhuar në Ushtrin Çlirimtare
të Kosovës, ju kishte shpëtuar sa e sa rreziqeve,
por, ja, fati e deshi që në momentin kur po i kthehej
familjes dhe Kosovës së lirë, për ta takuar nënën
tetëdhjetëveçare pas njëmbëdhjetë vjetësh mërgimi
në Zvicër, vritet nga një dorë tinzare. Ai që më
së shumti e meritonte ta shijonte lirinë e Kosovës,
lirinë për të cilën kishin gjakuar gjeneratë pas
gjenerate, ra pre e dorës së zezë. I ati i Ibrahimit,
i njohur si Sylë Mehmeti i Rugovës ishte i burgosur
dhe i syrgjynosur për 12 vite burgjeve serbe: nga
burgu i Nishit e deri në kazamatet e Goli Otokut,
i dënuar për veprimtari nga Komiteti i Nacional
Demokrates Shqiptare, në regjionin e Rugovës dhe
Pejës.
Ibrahim Nikqi kishte të mbaruar Fakultetin Ekonomik
në Universitetin e Prishtinës ndërsa i vëllai Rexhep
Nikqi kishte mbaruar Fakultetin e Gjeodezisë në
Universitetin e Zagrebit. Ibrahimi ishte student
në gjeneratën e vitit 1981 si pjesmarrës mjaft aktiv
i demonstratave masovike studentore të mars-prillit
të vitit 1981. Ishte i angazhuar në grupin politik
me emrin: „Pavarësia", grup ky i cili bashkonte
studentët dhe intelektualët rreth idesë së pavarësimit
të Kosovës, përkatësisht Republikës së Kosovës,
ide kjo e rrënjosur në shtresat e gjëra te i gjithë
populli i Kosovës.
Në vitin 1981 burgoset nga policia politike, UDB-ja,
dhe dënohet me 3 vjet burg për aktivitetin e tij
në Grupin politik „Pavarësia" dhe për pjesëmarrje
në demostrata. Burgun e mban në burgun e Pejës,
Gurrakocit dhe Mariborit. Në vitin 1988 arratiset
në Zvicër dhe prej atëherë është i kyqur në aktivitetin
e mërgimtarëve shqiptarë për ta ndihmuar çlirimin
e Kosovës. Personalisht e njoha në muajt e parë
të vitin 1990, ishte i tëri i angazhuar në bashkimin
e të gjitha grupimeve politike të emigracionit jo
vetëm në Zvicër. Rrezistenca në Kosovë ishte rritur
dhe bëhej përpjekja për bashkimin në një platformë
politike për pavarësinë e Kosovës. Në Zvicër aso
kohe bëheshin përpjekjet për themelimin e Lidhjes
Demokratike të Kosovës.
Ai dhe shumë veprimtarë me këtë rast shihnin mundësin
e bashkimit të të gjitha forcave politike në platformë
të përbashkët për lirinë e Kosovës. Aso kohe gjithë
barrën e aktivitetit e bartnin veprimtarët e angazhuar
qysh heret në projektin e pavarësimit të Kosovës.
Befas na erdhi një sygjerim i çuditshëm: personat
e eksponuar në demostrata, të burgosur dhe emigrantë
politikë të mos angazhoheshin drejtëpërdrejt në
organizimet e LDK-së sepse, ajo po u dëmtueka dhe
nuk po u arritka të regjistrohet!!? Një pjesë e
veprimtarëve duke menduar se po ndihmonin me këtë,
vërtet ashtu vepruan, kryenim punën nga prapavia
kurse të tjerët drejtonin.
Ibrahim Nikçi ishte nga ata që këtë sygjerim nuk
e pranoi, po përkundrazi, ishte tërë kohës i angazhuar
në procesin politik për çlirimin e Kosovës nga thundra
serbe. Ky, si gjithëherë, qe në ballë të të gjitha
akcioneve që shpienin drejtë lirisë së Kosovës.
Vlerësimit dhe qëndrimit të tij koha i dha shumë
të drejtë. Ibrahim Nikçi nuk u anazhua në asnjë
parti, ai ishte njeri i kombit dhe i bashkimit kombëtar.
Ishte nga të pakët personalitete politike që ruante
dhe kultivonte komunikimin me të gjitha rrymat politike
shqiptare që vepronin në Zvicër dhe më gjërë. Merrte
pjesë në të gjitha protestat, tubimet dhe demostratat
që organizonte mërgata shqiptare.
Të gjitha rrymimet dhe grupimet politike, thoshte
ai, kanë burimin te lëvizja politike masovike e
´64, `68 dhe `81. Ato lëvizje politike ishin kombëtare,
demokratike, paqësore që kishin si synim përfundimtar
pavarësinë e Kosovës. Daljen në skenë të Ushtrin
Çlirimtare të Kosovës e përjeton me gëzim të papërshkruar.
Këtu e shihte ai kulmin e zhvillimit të lëvizjes
politike për realizimin e pavarësisë së Kosovës.
Me të gjitha mjetet dhe mundësitë e tija njerëzore
u vu në shërbim të rritës dhe forcimit të saj, deri
në çastin e fundit të jetës së tij. Ibrahim Nikqi
ishte tolerant dhe njeri që ndëgjonte më shumë se
që fliste Ai vazhdimisht luftoi për liri, të cilën
më shumë se shumëkush nga ne të gjallët e meritonte.
Ndaj i përjetshëm qoftë kujtimi për Ibrahim Nikqin!
|
| |
|
|
|
|
|
 |
| SHEFQET
CAKIQI |
|
